Jestem mały Kropek. Ciotka Dorotka mówi na mnie też mały Budda, że niby taki brzusio mam. Ale mówi to z radością, bo to znaczy, że jem i rosnę. Znaleźli mnie w połowie sierpnia, miałem może jeden dzień życia? Matka porzuciła mnie i moją siostrę albo braciszka, nigdy się nie dowiemy, bo moje rodzeństwo nie dało rady… Ja byłem bardziej waleczny, mocno przysysałem się do butelki i ciągnąłem z całych sił. Co 3 godziny, ciotka Dorotka pilnowała jak w zegarku. Łaziła nieprzytomna, ale ja dostawałem jeść jak u mamy. Jadłem, rosłem, przeżyłem. Dzisiaj mam prawie miesiące i jestem po pierwszych szczepieniach. Mam czipa, jestem bez robali i pchełek. Jestem ładnie nauczony korzystania z kuwety, a psy otaczały mnie od samego początku, niektóre nawet próbowały mi matkować, więc się ich nie boję. Wychowałem się z innymi kocimi dziećmi, żyję z nimi w zgodzie i bez agresji. Mam piękne grafitowe umaszczenie i jestem pogodnym kotkiem ciekawym świata i ludzi, gotowy do pójścia na własną kanapę. Oczywiście domek musi być niewychodzący. Jeśli chcesz mi zaoferować swoją kanapę, proszę zadzwoń do Ciotki Dorotki, ona ci powie, czy mamy szanse na udane życie razem. Tylko nie myśl, że na kocią łapę! Papier czyli umowa musi być. Jestem przyzwoitym kotem! Numer telefonu do Ciotki Dorotki: 531 570 114. No to kto z was przygarnie mnie, małego sierotę? Miauu…
